Με το Διάταγμα της 20ης Ιουνίου 1931, περί κανονισμού της διεξαγωγής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας εν τω Κράτει, {180, τεύχος Α΄, Φ. Ε. Κ./ 3ης Ιουλίου 1931}, καθιερώθηκε το υποχρεωτικό της εκπαίδευσης των κατασσόμενων στο Πυροσβεστικό Σώμα και οι τρόποι εκπαίδευσης τους.
Κατά την πρώτη εφαρμογή του Διατάγματος, τα ειδικά μαθήματα, υποχρεωτικά παρακολούθησαν όλοι οι πυροσβεστικοί υπάλληλοι, μόνιμοι και δόκιμοι, από του βαθμού Υποδιοικητού β΄ τάξεως και άνω, ενώ απαλλάχθηκαν μόνο της υποχρέωσης για εξετάσεις.
Την όλη διεύθυνση της εκπαιδεύσεως είχε ο Γενικός Επιθεωρητής Αλκιβιάδης Κοκκινάκης, βοηθούμενος από γνωμοδοτικό Συμβούλιο των Καθηγητών, που είχε την ευθύνη καταρτισμού του αναλυτικού προγράμματος και τον τελικό έλεγχο των εξετάσεων.
Η εκπαίδευση περιλάμβανε:

1. τα θεωρητικά μαθήματα:

α) Κανονισμός Εσωτερικής Υπηρεσίας και πειθαρχίας του Π.Σ.
β) Τρόποι κατασβέσεως των διαφόρων ειδών πυρκαγιών.
γ)Περιγραφή των διαφόρων εργαλείων και εξαρτημάτων και τρόπος χειρισμού αυτών
δ)Περιγραφή πυροσβεστικών οχημάτων και τρόπος χειρισμού αυτών
ε) Γνώσεις Αρχιτεκτονικής
στ) Γνώσεις Φυσικής
ζ) Γνώσεις Χημείας
η) Θεωρητική ανάπτυξη του αυτοκινήτου

2. τα πρακτικά μαθήματα:

α) Σουηδική Γυμναστική
β) Ειδική Πυροσβεστική Γυμναστική
γ) Ασκήσεις με πυροσβεστικά μηχανήματα και εξαρτήματα
δ) Οδήγηση αυτοκινήτων.

Οπως φαίνεται από τα προγράμματα εργασίας και εκπαιδεύσεως, η ημερήσια εκπαίδευση ήταν πολύωρη, σκληρή και επίπονη και αποσκοπούσε στη σκληραγωγία και ταχεία εκτέλεση πυροσβεστικών επεμβάσεων και εργασιών.

Μεγαλύτερη προσοχή δινόταν στην ειδική πυροσβεστική γυμναστική και τις πυροσβεστικές ασκήσεις στον Πύργο και την Σήραγγα, για την καλλιέργεια και ανάπτυξη των σωματικών δυνάμεων, που είναι βασικές προϋποθέσεις για την εκτέλεση του επικίνδυνου έργου των πυροσβεστών.Τη γυμναστική, Γενική και Ειδική Πυροσβεστική, καθώς και τις ειδικές πυροσβεστικές ασκήσεις, δίδασκαν στη Σχολή Αξιωματικοί με πείρα.Αυτοί εκτελούσαν πρώτοι την μία μετά την άλλη άσκηση, με απόλυτη ακρίβεια σχήματος και ευρυθμίας, προκειμένου οι δόκιμοι να έχουν ζωντανή παράσταση των στάσεων και κινήσεων και μετά από δύο ή τρεις επαναληπτικές υποδείξεις, έδιναν παραγγέλματα στους δοκίμους για την εκτέλεση και παρακολουθούσαν την πρόοδο.Η θεωρητική κατάρτιση περιοριζόταν σε στοιχεία Οικοδομικής, Φυσικής και Χημείας, προκειμένου οι δόκιμοι να γνωρίσουν τα στοιχεία των οικοδομών και τις ιδιότητες των προϊόντων της καύσεως των καυσίμων υλικών, για να είναι σε θέση να εκτελούν το έργο τους με εμπιστοσύνη και να προφυλάσσονται από τις καταρρεύσεις και τα δηλητηριώδη προϊόντα της καύσεως.

Τέλος, έπρεπε να μαθαίνουν με λεπτομέρειες τα πυροσβεστικά αυτοκίνητα, μηχανήματα, εργαλεία και εξαρτήματα, καθώς και τη λειτουργία και χρήση τους, για να είναι σε θέση να τα χρησιμοποιούν χωρίς προβλήματα στις πυρκαγιές ή άλλες επεμβάσεις τους.

Μετά τον πρώτο μήνα της εκπαιδεύσεως άρχιζαν εντατικές ασκήσεις κατασβέσεως πυρκαγιών με τα υπάρχοντα μέσα και υλικά κατασβέσεως και ασκήσεις διασώσεως κινδυνευόντων ατόμων και παροχής πρώτων βοηθειών, καθώς και ειδικές ασκήσεις επιδείξεων .

Για τους πυροσβεστικούς υπαλλήλους του κλάδου των Οδηγών η εκπαίδευση γινόταν βασικά , σε θέματα οδηγήσεως των πυροσβεστικών αυτοκινήτων, στο χειρισμό των αντλιών και στην συντήρηση και επισκευή των αυτοκινήτων και των μηχανημάτων.

Η εκπαίδευση περιλάμβανε ασκήσεις θεωρητικές και πρακτικές επί των αυτοκινήτων της Υπηρεσίας, καθώς και ασκήσεις επί των καθηκόντων των οδηγών στις πυρκαγιές και εργασιών στο Πυροσβεστικό Συνεργείο.