Το Τάγμα Αριστείας του Φοίνικα είναι το τρίτο Τάγμα Αριστείας στην ιεραρχία. Συνεστήθη το 1926 σε αντικατάσταση, του προυπάρχοντος Τάγματος του Γεωργίου Α΄ (το οποίο συνεστήθη εκ νέου το 1935, με την παλινόρθωση της Βασιλείας, για να καταργηθεί εκ νέου το 1975). Πήρε την ονομασία του από το μυθικό πουλί, τον Φοίνικα.

Μέχρι το 1927 διάσημα του Τάγματος απονέμονταν σε Έλληνες καθώς και αλλοδαπούς πολίτες. Όταν όμως, σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1927, απαγορεύθηκε η απονομή παρασήμων σε Έλληνες, το Τάγμα διατηρήθηκε για την αναγνώριση της προσφοράς αλλοδαπών μόνο πολιτών.

Μετά την Παλινόρθωση της Μοναρχίας το 1935 και σύμφωνα με το Α.Ν. 19-4-1935 (ΦΕΚ Α, 170) επετράπη η εκ νέου απονομή και σε Έλληνες υπηκόους.

Πλέον, απονέμεται σε Έλληνες που διακρίθηκαν στη Δημόσια Διοίκηση, στις επιστήμες, στις τέχνες και τα γράμματα, στο εμπόριο, τη βιομηχανία και τη ναυτιλία, όπως επίσης σε αλλοδαπούς που συνέβαλαν στην εξύψωση του ονόματος της Ελλάδας στο εξωτερικό.

Το Τάγμα Αριστείας του Φοίνικα διακρίνεται σε πέντε τάξεις: τον Μεγαλόσταυρο, τον Ανώτερο Ταξιάρχη, τον Ταξιάρχη, τον Χρυσό και τον Αργυρό Σταυρό.

Ο αστέρας του Μεγαλόσταυρου και του Ανώτερου Ταξιάρχη αποτελείται από οκτώ ακτίνες και φέρει τοποθετημένο πάνω του, ανάγλυφα, τον μυθικό Φοίνικα, με ανοιχτές φτερούγες που αναγεννάται μέσα από τις φλόγες, στο κέντρο του αστέρα.

Το παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα σε συνδυασμό με τον Αστέρα του Τάγματος του Φοίνικα συνιστούν το παράσημο του Ανώτερου Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα.